Land Serwis

Projekt SVM, czyli Czort – finał już blisko

Zacznę od tego: projekt SVM żyje i ma się całkiem dobrze, mimo że ma już 5 lat. Od ostatniego artykułu na łamach Terenowo.pl minęło 3 lata… Odliczanie do finału trwa, ale już w oddali go widać.

Pierwszą pracą przy aucie była… rozbudowa warsztatu i solidnie doposażenie. Zajęcie o tyle miłe, co pracochłonne, bo (jakże by inaczej) co się dało, wykonałem sam: szafki warsztatowe, wózki, szlifierkę do rur.

Prace nad autem w warsztacie ruszyły latem 2013 roku od przygotowania ramy, czyli obcięcia oryginalnych mocowań nadwozia, wypiaskowania, wspawania wzmocnień zawieszenia oraz dołożenia tu i ówdzie spawów wzmacniających. Pierwszym poważnym zadaniem było ustawienie klatki bezpieczeństwa. Wcześniej przygotowane blachy i rury musiałem poucinać i poprzycinać na szlifierce, tak aby dało się później to pospawać zgodnie ze sztuką.

Trochę kłopotu było z podłogą, bo po pierwszej przymiarce z fotelem okazało się, że jest za mało miejsca nad głową, zaś sam środek podłogi jest przesadnie podniesiony ponad reduktorem. A więc kątówka do roboty i pół podłogi poszło na złom. Po przeróbce miejsca przybyło, ale okazało się, że problem jest z mocowaniem oryginalnej pedaliery z Jimny. A że łatwiej było przebudować przegrodę czołową niż nogi, więc ponownie kątówka do roboty, kilka rysunków w CADzie i przegroda czołowa jest lux. Dodatkowo wzrosło bezpieczeństwo załogi, bo pierwotny plan zakładał ażurową konstrukcję przegrody i blachę aluminiową, a wersja ostateczna ma pełną, stalową przegrodę zespawaną z klatką. Wspawałem boczne zastrzały, a dla zwiększenia sztywności całej konstrukcji z tyłu oraz przodu kabiny pojawiły się wzmocnienia prowadzone wprost do punktów mocowania sprężyn. Konstrukcja klatki bezpieczeństwa była gotowa.

Kolejny etap to wykonanie konstrukcji maski i przedniego zderzaka. Żeby to zrobić musiałem postawić ramę na kołach i wrzucić silnik. Ale mając silnik w aucie, kusiło, żeby go odpalić, żeby posłuchać, jak brzmi i nabrać sił na dalszą pracę. A więc: łączenie kabli, odkrywanie, która kostka ma łączyć się z którą, podłączanie przewodów paliwowych i… pierwszy start od razu. Cóż to za frajda usłyszeć silnik, który przez 4 ostatnie lata stał na palecie. Radość była, ale też mnóstwo roboty przede mną. Po kolei, zgodnie z wcześniej przygotowaną dokumentacją łączyłem spawem blachy z rurami, aż uzyskałem kompletną ramkę pod maskę. Wstawiony silnik na bieżąco pozwalał zweryfikować ilość miejsca w komorze silnikowej. Przy zderzaku więcej było szlifowania spawów niż samego spawania. Ale efekt, jak na moje oko, bardzo fajny.

Mając wykonaną cześć metalową przodu i środka auta, i korzystając z letniej aury roku 2014, postanowiłem doprowadzić auto do stanu „umożliwiającego przejażdżkę”. Ponownie łączyłem instalacje elektryczną, układ paliwowy, doszło zainstalowanie chłodzenia i zawieszenia. Pierwsza jazda odbyła się nawet bez hamulców, ale i tak sprawiła ogrom satysfakcji. Wiatr we włosach, piach w oczach i muchy w zębach to wspomnienia z pierwszej szalonej przejażdżki. Wbrew wcześniejszym moim obawom o zbyt twarde zawieszenie spowodowane mniejszą wagą auta wobec oryginalnego Jimny i zachwianie proporcji skoku dobicia i odbicia, auto prowadziło się bezpiecznie, zapewniając o dziwo przyzwoity komfort podczas jazdy po polach. Spora w tym zasługa sportowych amortyzatorów. Miłym zaskoczeniem była zrywność auta, gdzie przy załączonym napędzie na 4 koła i reduktorem ustawionym na biegi szosowe, auto przy ruszaniu potrafiło zakręcić w miejscu wszystkimi kołami. Zawiodłem się natomiast na prędkości maksymalnej, która według wskazań prędkościomierza wynosiła ledwo ponad 100km/h. Auto przecież nie jest kompletne, a więc lżejsze niż gotowy Czort, ale ma trochę większe koła niż seryjny Jimny, który podobno potrafi jechać nawet 130 km/h.

W dalszej kolejności wykonałem tylną ramę, przedłużającą oryginalną o około 35 cm, tylny zderzak i skrzynię ładunkową, która nadała praktycznie ostateczny kształt i proporcję autu, a więc krótki przód i długi tył. Dodatkowo sprawdziłem, jak będzie wyglądać Czort z tylnymi lampami i kołem zapasowym w docelowym miejscu, czyli na tylnej ścianie kabiny.

Kolejną częścią do wykonania jest tylna burta wraz zamkiem i – rzecz chyba najtrudniejsza - poszycie auta z kompozytu: maska, błotniki, wykładzina skrzyni i kilka innych drobiazgów. W tej chwili jestem w fazie wykonywania form na błotniki. Po tym typowo modelarskim etapie powinno już pójść z górki: kolejne piaskowanie, malowanie i ostateczny montaż.

Finał celebrity gossip już blisko…

Text i foto: inż. Rafał Radulski (kontakt: tel 668 976 984, e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.)

CZYTAJ TAKŻE: Projekt SVM (2009) - inż. Rafał Radulski | Projekt SVM inż. Rafała Radulskiego – ciąg dalszy nastąpił


 

Inne zmoty:

  • Mechaniczna Pomarańcza - cięta riposta na wozy szejków
    Mechaniczna Pomarańcza - cięta riposta na wozy szejków

    Czym jest Mechaniczna Pomarańcza w wydaniu Walterteam.pl? To Nissan Patrol Y61 GU3 zbudowany od podstaw w naszym warsztacie, stanowiący próbę realizacji wizji naszego klienta/byłego członka zespołu/obecnie jednego z najszybszych kierowców quadów w Polsce - Arka.

  • 403-konny Patrol by Extrem4x4 – przeszczep Biturbo
    403-konny Patrol by Extrem4x4 – przeszczep Biturbo
    Połączenie samochodu terenowego ze sportowym, użytkowym i trochę biznesowym. Ot takie auto „na co dzień” - dla wymagających i głodnych adrenaliny. Bielski serwis Extrem4x4 pochwalił się swoją najnowszą produkcją – jest nim 403-konny (!) Nissan Patrol, który najpierw został odrestaurowany (w najdrobniejszych detalach), a później poddany profesjonalnemu tuningowi.
  • I tak oto stał się Savage EVO.6 - narodziny Dzikusa
    I tak oto stał się Savage EVO.6 - narodziny Dzikusa

    Pięć lat pracy. Sześć wcieleń pojazdu, które na początku było zwykłą Toyotą Land Cruiser 2.4, by z czasem przeistoczyć się wyczynową zmotę klasy Adventure. Mnóstwo pomysłów, modyfikacji i testów. Poznajcie historię Savage'a EVO.6, czyli po polsku - Dzikusa, spisaną przez jego właściciela Marcina „SAWKĘ” Sawę.

  • Jeep Wrangler 4,7 V8 (2005) - Dariusz Luberda
    Jeep Wrangler 4,7 V8 (2005) - Dariusz Luberda

    Miał 10 lat, gdy po raz pierwszy zasiadł za kierownicą Jeepa. Kilkanaście lat później zdobył Puchar Europy 4x4. Zapisując się na jakikolwiek rajd przeprawowy w Europie, Dariusz Luberda nie musi się przedstawiać. Wszyscy doskonale go znają. Triumfator Pucharu Europy 4x4 2005, zwycięzca Pucharu Węgier 2001 i Pucharu Polski 2004, trzeci zawodnik ubiegłorocznego Rainforest Challenge. W odnoszeniu sukcesów, których pełną listę nie sposób tu wymienić, pomaga mu jego etatowy pilot Szymon Polak i monstrualny Jeep Wrangler.

  • SAM 2315 (2003), czyli Mercedes à la Citroën Grzegorza Szwagrzyka
    SAM 2315 (2003), czyli Mercedes à la Citroën Grzegorza Szwagrzyka

    Startują wspólnie od 2000 roku, a w tegorocznym sezonie odnieśli swój największy sukces - zdobyli tytuł mistrzowski klasy O1 w Rajdowych Mistrzostwach Polski Samochodów Terenowych. Grzegorza Szwagrzyka i Piotra Brakowieckiego łączy nie tylko jazda Mercedesem à la Citroën i zamiłowanie do ogromnych prędkości w terenie – obaj również nie powiedzą złego słowa o swym partnerze.

  • Porsche Cayenne T2 – porzucone dziecko z dużym potencjałem
    Porsche Cayenne T2 – porzucone dziecko z dużym potencjałem

    Produkowane od 2002 roku Porsche Cayenne od lat stanowi dla wielu zespołów konstruktorskich pokusę, by zamienić je w wysokiej klasy rajdówkę. Sportowa kariera SUV-a Porsche jest silnie związana z polską sceną off-roadową.