Land Serwis

Projekt SVM, czyli Czort – finał już blisko

Zacznę od tego: projekt SVM żyje i ma się całkiem dobrze, mimo że ma już 5 lat. Od ostatniego artykułu na łamach Terenowo.pl minęło 3 lata… Odliczanie do finału trwa, ale już w oddali go widać.

Pierwszą pracą przy aucie była… rozbudowa warsztatu i solidnie doposażenie. Zajęcie o tyle miłe, co pracochłonne, bo (jakże by inaczej) co się dało, wykonałem sam: szafki warsztatowe, wózki, szlifierkę do rur.

Prace nad autem w warsztacie ruszyły latem 2013 roku od przygotowania ramy, czyli obcięcia oryginalnych mocowań nadwozia, wypiaskowania, wspawania wzmocnień zawieszenia oraz dołożenia tu i ówdzie spawów wzmacniających. Pierwszym poważnym zadaniem było ustawienie klatki bezpieczeństwa. Wcześniej przygotowane blachy i rury musiałem poucinać i poprzycinać na szlifierce, tak aby dało się później to pospawać zgodnie ze sztuką.

Trochę kłopotu było z podłogą, bo po pierwszej przymiarce z fotelem okazało się, że jest za mało miejsca nad głową, zaś sam środek podłogi jest przesadnie podniesiony ponad reduktorem. A więc kątówka do roboty i pół podłogi poszło na złom. Po przeróbce miejsca przybyło, ale okazało się, że problem jest z mocowaniem oryginalnej pedaliery z Jimny. A że łatwiej było przebudować przegrodę czołową niż nogi, więc ponownie kątówka do roboty, kilka rysunków w CADzie i przegroda czołowa jest lux. Dodatkowo wzrosło bezpieczeństwo załogi, bo pierwotny plan zakładał ażurową konstrukcję przegrody i blachę aluminiową, a wersja ostateczna ma pełną, stalową przegrodę zespawaną z klatką. Wspawałem boczne zastrzały, a dla zwiększenia sztywności całej konstrukcji z tyłu oraz przodu kabiny pojawiły się wzmocnienia prowadzone wprost do punktów mocowania sprężyn. Konstrukcja klatki bezpieczeństwa była gotowa.

Kolejny etap to wykonanie konstrukcji maski i przedniego zderzaka. Żeby to zrobić musiałem postawić ramę na kołach i wrzucić silnik. Ale mając silnik w aucie, kusiło, żeby go odpalić, żeby posłuchać, jak brzmi i nabrać sił na dalszą pracę. A więc: łączenie kabli, odkrywanie, która kostka ma łączyć się z którą, podłączanie przewodów paliwowych i… pierwszy start od razu. Cóż to za frajda usłyszeć silnik, który przez 4 ostatnie lata stał na palecie. Radość była, ale też mnóstwo roboty przede mną. Po kolei, zgodnie z wcześniej przygotowaną dokumentacją łączyłem spawem blachy z rurami, aż uzyskałem kompletną ramkę pod maskę. Wstawiony silnik na bieżąco pozwalał zweryfikować ilość miejsca w komorze silnikowej. Przy zderzaku więcej było szlifowania spawów niż samego spawania. Ale efekt, jak na moje oko, bardzo fajny.

Mając wykonaną cześć metalową przodu i środka auta, i korzystając z letniej aury roku 2014, postanowiłem doprowadzić auto do stanu „umożliwiającego przejażdżkę”. Ponownie łączyłem instalacje elektryczną, układ paliwowy, doszło zainstalowanie chłodzenia i zawieszenia. Pierwsza jazda odbyła się nawet bez hamulców, ale i tak sprawiła ogrom satysfakcji. Wiatr we włosach, piach w oczach i muchy w zębach to wspomnienia z pierwszej szalonej przejażdżki. Wbrew wcześniejszym moim obawom o zbyt twarde zawieszenie spowodowane mniejszą wagą auta wobec oryginalnego Jimny i zachwianie proporcji skoku dobicia i odbicia, auto prowadziło się bezpiecznie, zapewniając o dziwo przyzwoity komfort podczas jazdy po polach. Spora w tym zasługa sportowych amortyzatorów. Miłym zaskoczeniem była zrywność auta, gdzie przy załączonym napędzie na 4 koła i reduktorem ustawionym na biegi szosowe, auto przy ruszaniu potrafiło zakręcić w miejscu wszystkimi kołami. Zawiodłem się natomiast na prędkości maksymalnej, która według wskazań prędkościomierza wynosiła ledwo ponad 100km/h. Auto przecież nie jest kompletne, a więc lżejsze niż gotowy Czort, ale ma trochę większe koła niż seryjny Jimny, który podobno potrafi jechać nawet 130 km/h.

W dalszej kolejności wykonałem tylną ramę, przedłużającą oryginalną o około 35 cm, tylny zderzak i skrzynię ładunkową, która nadała praktycznie ostateczny kształt i proporcję autu, a więc krótki przód i długi tył. Dodatkowo sprawdziłem, jak będzie wyglądać Czort z tylnymi lampami i kołem zapasowym w docelowym miejscu, czyli na tylnej ścianie kabiny.

Kolejną częścią do wykonania jest tylna burta wraz zamkiem i – rzecz chyba najtrudniejsza - poszycie auta z kompozytu: maska, błotniki, wykładzina skrzyni i kilka innych drobiazgów. W tej chwili jestem w fazie wykonywania form na błotniki. Po tym typowo modelarskim etapie powinno już pójść z górki: kolejne piaskowanie, malowanie i ostateczny montaż.

Finał celebrity gossip już blisko…

Text i foto: inż. Rafał Radulski (kontakt: tel 668 976 984, e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.)

CZYTAJ TAKŻE: Projekt SVM (2009) - inż. Rafał Radulski | Projekt SVM inż. Rafała Radulskiego – ciąg dalszy nastąpił


 

Inne zmoty:

  • Hendrick Commando, czyli Wrangler w kamaszach
    Hendrick Commando, czyli Wrangler w kamaszach

    Jeep Wrangler, podobnie jak jego pradziad Willys MB, ma szansę zostać wcielony w szeregi US Army, która szuka obecnie pojazdu terenowego charakteryzującego się niską ceną, skromną wagą i wysoką uniwersalnością. Wrangler spełnia wszystkie te oczekiwania i na dodatek jego wersje militarne są już gotowe. Skonstruował je... zespół wyścigowy (specjalizujący się w serii NASCAR) - Hendrick Motorsports, nadając im nazwę Hendrick Commando.

  • Non-Standard Tactical Truck - pickup do zadań specjalnych
    Non-Standard Tactical Truck - pickup do zadań specjalnych
    Jeśli oprócz off-roadu lubisz brać udział w odbijaniu zakładników, napadach na bankach lub obawiasz się ostrzelania z AK-47 oto samochód dla ciebie. Non-Standard Tactical Truck zbudowany przez Amerykanów z Indigen Amor ma nieprzeciętne możliwości terenowe, a zarazem niestraszny mu ostrzał z karabinu szturmowego.
  • Ford Transit County 4x4 - tranzytem przez świat
    Ford Transit County 4x4 - tranzytem przez świat
    Wiosna przyszła, a tak naprawdę już dawno zadomowiła się na naszych szerokościach geograficznych. W związku z takową aurą przychodzi ochota na dalekie podróże, o których myśleliśmy od wielu miesięcy. Nie napiszę, że w zimowe wieczory, bo ta zima nijaka była – to każdy zauważył. Do rzeczy. Czym pojechać w świat?
  • Orca BMW (2008) - Orka na wolności
    Orca BMW (2008) - Orka na wolności
    Orca BMW skonstruowana przez Patryka i Tomasza Łoszewskich to jedna z pierwszych rajdówek w Polsce spełniających wymagania FIA dla wyczynowej klasy T1.
  • Toyota BJ42 Krzysztofa Franciszewskiego - oryginał w każdym calu
    Toyota BJ42 Krzysztofa Franciszewskiego - oryginał w każdym calu
    - Mimo iż szydera leci, jakoby auto miało tylko stać za szybą, to zza tej szyby w każdej chwili będzie mogło wyruszyć w podróż swojego życia. Ma być sprawne w najmniejszym szczególe - taka wizja i tyle. Teraz widzę ile to wszystko pochłania czasu i nie wspomnę już o finansach. Jeśli się chce to zrobić porządnie, a nie na szybko dla lansu. Można robić szybciej, lecz pierw trza walnąć szóstkę w Totka, aby wszyscy pracownicy i cała firma robiła zachciankę jednej osoby - mówi Krzysztof "Kylon" Franciszewski, który wykazując się niesamowią ambicją i samozaparciem, ściągając oryginalne części z całego świata (i wydając przy tym kupę pieniędzy), od blisko roku odbudowuje od podstaw Toyotę BJ42, dokumentując wszystkie swoje działania na forum Toyota Land Cruiser Owners Club. Z jego opowieści stworzyliśmy dziennik - dla off-roadowej potomości:)
  • Range Rover - bagienny arystokrata - Piotr Kowal (2007)
    Range Rover - bagienny arystokrata - Piotr Kowal (2007)
    Rajdówka, którą wystartują Piotr Kowal i Włodzimierz Babicz "Socho", została zbudowana na bazie kilkunastoletniego Range Rovera Classica. Po całej serii modyfikacji, jakie szacowny Brytyjczyk przeszedł w krakowskiej firmie Land Serwis (której Piotr Kowal jest właścicielem), z oryginału zachowało się niewiele. Tak naprawdę to... tylko rama, która jest bazą auta. Reszta podzespołów została wymieniona na tuningowe lub zmodernizowana tak, aby zniosła brutalne traktowanie podczas przeprawy przez malezyjską dżunglę.